Scopenote(nl-BE): Kenmerkend zijn onregelmatige, chaotische vormen, hoekige lijnen, verspringende vlakken en dissonante composities. In het latere deconstructivisme leveren de ontwerpen soms spectaculaire beelden met een computerachtige uitstraling, los van realiteit, context en omgeving. In Vlaanderen zijn weinig voorbeelden gekend.
Deconstructivistische architectuur ontstond als een kritiek op het postmodernisme. De stroming is gevormd door een aantal internationale tentoonstellingen eind jaren 1980 en de wedstrijd voor Parc de la Villette in Parijs in 1982. Het deconstructivisme inspireert zich voornamelijk op het constructivisme uit de jaren twintig en het deconstructieve denken van Jacques Derrida. Het deconstructivisme weerspiegelt het onstabiele, onvoorspelbare en altijd veranderende leven rondom ons. Dit vertaalt zich in een architectuur met ingebouwde betekenis-instabiliteit en vervreemdingseffecten, die weigert rationeel of functioneel te zijn.
Bekende internationale architecten zijn onder andere Frank Gehry, Zaha Hadid, Rem Koolhaas, Bernard Tschumi, Daniel Libeskind, Coop Himmelb(l)au en Peter Eisenman. (1980-eind 1990)
sources
HENNESSY K. en WILKES A. (ed.) 2023: Architecture, the definitive visual history, Londen.
DUBOIS M. 2017: Metamodernisme in architectuur?, Vlaanderen. Kunsttijdschrift 66.
STEVENS CURL J. 2006: A dictionary of architecture and landscape architecture, Oxford.
HEYNEN H., LOECKX A., DE CAUTER L. en VAN HERCK K. (ed.) 2001: Dát is architectuur, sleutelteksten uit de twintigste eeuw, Rotterdam.